Over slapen gesproken…………………

Vijf jaar geleden werd ik op een ochtend wakker en voelde me vreemd, heel vreemd. Ik was bang, heel bang. Mijn hoofd tolde. Sneller en sneller volgden gedachten elkaar op. Gedachten over dood, over leven, over wie ik was, over wat ik met mijzelf aanmoest. Ik werd steeds angstiger. Ik raakte in paniek. Er ontstond een  knoop in mijn maag en weldra kon ik niet meer eten zonder braakneigingen te krijgen. Niet lang daarna kon ik ook niet meer slapen. Niet een beetje niet slapen, nee, totaal niet meer. Iedere keer als ik dreigde weg te zinken, schoot er een stoot adrenaline door me heen, waardoor ik klaarwakker overeind vloog. Ik begon af te vallen en leefde in een constante staat van alertheid. Alles zag ik door een wattige waas. Ik kon niet werken. Yoga en meditatie deden wel wat. Maar niet genoeg. Met mensen kon ik nog wel praten, ze werden zelfs een reddingsboei voor me. Ik wilde niet meer alleen zijn en werd doodsbang voor mijn bed. Voor weer een nacht in de hel. De nacht riep alle demonen op die je je maar voor kunt stellen. En mijn geteisterde geest wilde alleen maar één ding. Slapen. Slapen. Of anders dood gaan. Ik begon te bidden. Maar dat hielp niets. Wat moest ik doen? Ik ben natuurlijk in therapie gegaan, vellen vol Byron Katie (The work) geschreven, mijn altijd redding in nood. Een lieve vriendin was mijn steun en toeverlaat, zij hield me in de gaten en was er altijd voor me. Zij heeft me enorm geholpen. Toevallig was die vriendin Sinead, met wie ik nu de workshop Beter Slapen ga geven. Uiteindelijk ben ik op aanraden van mijn therapeute een antidepressiemiddel gaan slikken, Mirtazapine. Een van de bijwerkingen van dit middel in het begin is dat je er beter op gaat slapen. Ik heb een hekel aan pillen, althans dit soort, maar het was een verademing om een half tabletje te nemen en 12 uur achter elkaar weg te zijn. Dit, en veel heel veel Byron Katie worksheets samen met heel veel Alexandertechniek, therapie waarin ik ook met the Work werkte, en hypnotherapie met Sinead, heeft uiteindelijk geholpen. Met de antidepressiepillen ben ik allang gestopt. Ik heb ze ongeveer twee weken gebruikt.

Had ik een burnout? Nu, terugkijkend, zie ik, althans dénk ik te weten, waardoor dit alles ontstond. Niet alleen zat ik in de overgang, met alle opvliegers en stemmingswisselingen erbij, ook was ik aan het rouwen. Een diepe rouw. Zeven jaren lang was ik mantelzorger. Eerst voor mijn ouders, mijn vader die ernstig ziek werd, mijn moeder die plots onverwachts door alle stress eromheen overleed, daarna voor mijn toenmalige vriend die kanker kreeg. Als klap op de vuurpijl kreeg mijn jonge buurjongen kanker en overleed net toen ik een beetje aan het bijkomen was. Allemaal, maar vooral mijn arme vader, hadden ze een afschuwelijke lijdensweg. En daar ben ik van heel dichtbij getuige geweest. Raar genoeg sliep ik in die tijd als een roos. Slaap was mijn uitweg, mijn zegen.

Slaapproblemen. Ik weet er dus alles van. Mijn nachten zijn, na die periode, nooit meer hetzelfde geweest. En verlicht ben ik helaas ook niet geraakt. Of misschien wel, maar heb ik het niet in de gaten.
Ik heb me ingelezen. Alles wat er bestond over slapen, alle boeken, alle internetsites, heb ik bestudeerd. Ik heb mijn televisie uit mijn slaapkamer verbannen, ik heb tot drie keer toe mijn bed verplaatst, ik deed alles wat me werd aangeraden. Geen computer meer, twee uur afbouwen, duisternis, geen geluiden. Melatonine, slaapthee, lavendel, slaapthee, je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb het gedaan. En telkens verzon ik wat anders. Oxazepam ligt altijd naast mijn bed. Ik neem het gelukkig zelden. En bij tijd en wijle heb ik weer een slechte nacht. Soms ook periodes. Dan slaat de angst wel weer even toe. Maar ik heb wel geleerd om me daar niet al te druk over te maken. Al doe ik dat soms natuurlijk wel, vooral als ik een drukke dag voor de boeg heb. Alexandertechniek helpt enorm. Het helpt me bij mezelf te blijven, te leven in het nu, het helpt me los te laten en alles in een geheel ander perspectief te zien. Ook verdiep ik me momenteel in ACT, Acceptance en commitment therapie. Ik heb gezien dat dit, net als the Work of Byron Katie, Eckhart Tolle, heel erg aansluit op Alexandertechniek.

Mijn problemen zullen door dit alles nooit meer dezelfde zijn. Dankzij deze “technieken”, die eigenlijk geen technieken zijn, maar eigenlijk meer “mindsets”, leer ik door elk probleem, elke nare gebeurtenis, steeds iets meer over mezelf. En daarmee over het leven. En dat is voor mij ook waar yoga over hoort te gaan.

De buikspiermythe

Wat is, is.

Ofwel de mythe van de buikspieren . 

Omdat ik ouder wordt en mijn lichaam niet meer is wat het ooit is geweest, heb ik een buikje gekregen. Een rond buikje dat zich ook nog irritant rondom mijn heupen kronkelt. Zwembanden. Dit ergert me mateloos. Ik had vroeger een prachtige platte buik, een sixpackbuikje, en daar hoefde ik niet veel voor te doen. Hoewel….eigenlijk….ik trainde me natuurlijk suf in yoga. Overmatig zelfs, denk ik. En ik deed ook veel Pilates. Nu doe ik het allemaal anders. Maar daar heeft die dikkere buik niets mee te maken. Sinds mijn eerste Alexandertechniekles heb ik een liefde ontwikkeld voor gewichtloos zijn, voor het door het leven leren zweven, voor ruimte, voor innerlijke stilte, voor loslaten, voor ontspannen in helderheid en kracht van binnenuit. Tegenwoordig tracht ik ieder gevoel van spierpijn door fanatiek trainen, tot een minimum te beperken. En áls ik al iets voel dan wil ik dat dit een gezond gevoel van ondersteuning is. Het heeft me enorm geholpen. Want in mijn yogatraining deed ik altijd teveel. Ik wilde alles weten, alles ervaren, alles kunnen en ik deed uitzinnig mijn best. Pijn? Per ongeluk een blessure hier, een blessure daar, wat onderrug klachten, nekpijn of iets anders? Hoorde erbij. Ik blesseerde me alleen nogal vaak, helaas. Er was altijd wel wat.

Maar ik wil weer een mooie buik…..Zegt een zeurderig stemmetje steeds in mij.

Van tijd tot tijd ben ik stiekem eigenwijs en denk toch weer eens wat voortvarender aan het stevige werk te moeten gaan. Deze laatste paar weken besloot ik dus elke dag een scala aan buikspier Pilates oefeningen te gaan doen. Ik oefen regelmatig, maar altijd op mijn Alexandertechniek manier, die rustig, onderzoekend en ondersteunend is. Dit keer wilde ik mijn buik echt eens voelen. Hiermee wilde ik eens kijken of ik in een aantal weken inderdaad een plattere buik kon trainen, een soort van buikspierchallenge dus. Nou, ik ben er niet blijer van geworden. Oh, ik ben ervan overtuigd dat er misschien iets zou zijn gaan gebeuren met mijn buik. Misschien zou ik zelfs een plattere buik ontwikkelen. De eerste week leek het ook te werken. Ik merkte niet veel, had geen spierpijn, en had goede hoop dat ik op de goede weg was. Een nieuw sixpack leven op oudere leeftijd om de nachtmerrie van het ouder wordende lichaam te bestrijden. Maar na verloop van tijd voelde ik dat zich een band begon te ontwikkelen. Nee nee, geen nieuwe zwemband. Een soort van stevige band binnenin rondom mijn buik. Ja! Zou je nu kunnen zeggen, ja, dit is de bedoeling! Maar die band was niet steunend, die band was storend. Steeds meer. Het voelde feitelijk veel storender dan het zeurende ronde buikje. Ik merkte dat ik opeens niet goed meer in mijn buik kon ademen. Die band benam me tot mijn grote schrik de adem. En ik had er juist zoveel aan gedaan om weer vrij te kunnen ademen.

Tijdens Alexandertechniekwerk werken we o.a. aan het herkennen en loslaten van onnodige spanningen. Ik oefen mijzelf voortdurend in het loslaten ervan. En ik leer dat de kracht en ondersteuning niet te halen zijn uit nog harder en nog verder gaan, maar vanuit een holistische blik op het geheel. Ook in yoga en Pilates probeer ik  opmerkzaam te blijven. Telkens merkte ik bijvoorbeeld dat ik mijn navel introk en mijn adem niet vrij kon laten stromen. Tijdens een les lukt dat soms, maar in het dagelijks leven en tijdens yogabeoefening of meditatie betrap ik mezelf er nog vaak op dat ik mijn buik aan het intrekken ben. Dat zorgt ervoor dat mijn adem hoog gaat zitten en mijn schouders en nek aanspannen, met alle gevolgen vandien.

Het was een interessant experiment. Buikspieroefeningen doen uit ijdelheid. En daarmee al die jaren Alexanderwerk teniet doen? No way dus. Ondersteuning vinden in de juiste spieren, niet alleen in de buik. Dat is de kunst.   

En die buik?  Mag blijven. Maar mijn ademhaling ook.

Wat is, is.

 

Mocht je geïnteresseerd zijn om nog iets te lezen over de mythe van ‘corestrength’ dan hieronder een interessant artikel, geschreven door Joan Arnold, Alexandertechniek en yogalerares, helaas te vroeg overleden. Maar dit legt heel goed uit wat ik bedoel, volgens mij.

https://www.gaia.com/article/redefining-core#sthash.UCWpoxFH.dpuf

 

BLOG

 

WIE BEN IK? (ALTIJD EEN GOEDE VRAAG……)

In deze eerste blog zal ik mezelf wat uitgebreider voorstellen.

Ik heb een aantal passies. Alexandertechniek en yoga zijn het belangrijkst. Daarnaast maak ik theater met en voor kinderen o. a. in de Openbare bibliotheek Amsterdam.

IMG_2969 Ik ontdekte yoga tijdens mijn lerarenopleiding zo rond 1981. En had meteen het gevoel dat het iets magisch was. Dit was wat ik wilde. Ik werd verslaafd. Ik was jong en ik was fanatiek. Net als veel jonge mensen tegenwoordig. In de tijd waarin je nog een zweverige geitenwollen sok was als je yogalessen gaf, keken mensen wat bevreemd als je het erover had. Voor mijn gevoel begrepen ze totaal niet waar ik mee bezig was. Tegenwoordig is dat gelukkig anders. De meeste mensen doen nu zelf aan yoga en velen geven les.

IMG_3181Ik realiseer me nu echter ook dat er een keerzijde is aan yoga. Zo nu en dan bekruipt mij een gevoel van bezorgdheid bij het zien van de zoveelste yoga fanatiekeling in een extreme achteroverbuiging die de lof bezingt van het “yogaschap” met een verzaligde glimlach op het gezicht. Men werkt hard, buigt nog wat verder door, pinkt hier en daar een traan weg, dit alles in dienst van het “hogere”. En dan al die mensen die   “Namasté” tegen elkaar moeten zeggen, alsof we allemaal opeens heilig zijn omdat we yoga doen. Dit type yoga, waarbij het erom lijkt te gaan hoe ver je kunt gaan in een asana, is voor mij wat minder interessant geworden. Ik heb het allemaal gedaan.

online-yogaDit betekent niet dat ik een hekel aan yoga heb gekregen, integendeel! Ik begrijp het juist heel goed. Alleen wil ik nu leren mensen te behoeden voor de fouten die ik zelf heb gemaakt in het verleden. Ik heb mezelf te vaak willen dwingen om dingen te doen, te moeten, waar mijn lichaam helemaal niet toe in staat was. Ook had ik vaak te weinig geduld. Dat heeft me best veel lichamelijke blessures opgeleverd. Inmiddels heb ik geleerd met vallen en opstaan dat je je lichaam op een andere manier kunt benaderen. Yoga kan je, op een praktische manier, juist veel meer in contact brengen met het “hogere”. Mindful yoga doen op basis van Alexandertechniekprincipes, biedt je dit, en nog veel meer. Ik wil jou (en mezelf) leren yoga zonder dwang, zonder moeten, zonder blessures, te beoefenen.

Powergirl long agoMijn eerste les Alexandertechniek in 2007 was een openbaring. De leraar zei tegen me “Jouw lichaam is volkomen in de war. Het weet niet meer welke kant het op moet” Eerst dacht ik verontwaardigd: “Wát? Wat denk jij wel? Ik heb jaren intens yoga beoefend, hoor!” Maar na die les zweefde ik door de stad. En ik had nooit geweten dat dit bestond. Nu snap ik natuurlijk helemaal wat de Alexandertechniek leraar bedoelde. Ik was vergeten wat natuurlijk bewegen was. Mijn yoga lessen zijn sindsdien stap voor stap veranderd. En ik ook.

De mensen die yoga doen zijn ook veranderd in de loop der tijd. Was het vroeger gebruikelijk om je te binden aan een school of aan een leraar, nu zie je vooral mensen die kennis willen maken met verschillende soorten yoga. Met de enorme keuze aan yogastudio’s kan dat ook makkelijk. Vinyasa flow, dat o.a. bestaat uit series yogahoudingen die achter elkaar worden uitgevoerd, is enorm populair op dit moment. Het is niet vreemd dat we in deze tijd voor snelle actie kiezen en snel resultaten willen zien. Ik zie jonge en oudere vrouwen, en ook mannen, die mooi en lenig en sterk willen zijn en die zich wringen in houdingen waarin ze beter en beter willen worden. Daar is niets op tegen.  Wat deze mensen zich echter niet realiseren is dat ze, net als ik toendertijd,  hun stress en lichamelijke spanningen meenemen naar de les. Onbedoeld en onbewust trainen ze vanuit een vaak toch al gespannen basishouding en versterken hiermee gewoontes waarvan ze juist af zouden moeten komen. Er zijn veel mensen die blessures oplopen of al hebben door op een te enthousiaste manier yoga te doen. Net op dit moment komt Yoga Nidra in beeld. Een vorm van yoga waarbij je alleen zit en ligt en onder begeleiding volledig in een staat van ontspanning wordt gebracht. Het is niet vreemd dat dit juist nu een hoge vlucht aan het nemen is. Er is een enorme behoefte aan ontspanning aan het ontstaan. Een golf van burn outs, waar vaak hele jonge mensen aan ten prooi vallen, is het gevolg van deze veranderende wereld. Ook heb ik zelf dagelijks te maken met overprikkelde kindjes die niet stil kunnen zitten en zelf ben ik ook niet ongevoelig voor al die prikkels om me heen.

Ik ben bezig met iets wat het midden houdt tussen te hard werken en het helemaal niets doen. Het verschil tussen teveel spanning en teveel ontspanning. Het is, net als alles, niet makkelijk en je moet oefenen. Maar niet je lichaam. Je oefent bij mij je denken. Je oefent stilte. Het heeft mij in ieder geval meer, veel meer, opgeleverd dan 25 jaren fanatiek yoga houdingen oefenen. Echte rust is onbetaalbaar.

India jpgMijn yoga c.v. in het kort
1984-1991 IYENGAR YOGA  Ooit begon ik met yoga in de toenmalige Kosmos op de Prins Hendrikkade in Amsterdam. (http://www.dekosmos.net/media/medewerkers/) Hier werkte ik bij de garderobe om mijn opleiding te bekostigen. Ook bezocht ik de grote mr Iyengar in India in 1990. Hij heeft me één belangrijk advies meegegeven: “Don’t do yoga to please your teachers”.  Ik heb er een boekje over geschreven indertijd. Vind je het leuk om mijn verhaal over mijn ervaringen met yoga in India en Iyengar te lezen, dan kun je het boekje als PDF downloaden.   Het leest, volgens anderen, heel makkelijk, en je zult er af en toe ook om kunnen lachen. Onthoud wel dat ik veel jonger was toen, ik heb inmiddels natuurlijk veel bijgeleerd en ben gematigder geworden in mijn denken. Ik zie nu dat mijn klachten ten dele kwamen door fanatisme, te hard werken en onwetendheid. En gelukkig maar, anders had ik nooit de Alexandertechniek ontdekt.

1992-2003  BHARATA YOGA Toendertijd was er nog niet zoveel keus dus ik kwam hierna terecht bij Gert van Leeuwen, de grondlegger van de Critical Alignment. Ik leerde er veel en oefende gepassioneerd. Ook hier volgde ik de opleiding. Van Gert leerde ik humor en ook leerde ik mijn lichaam met meer respect te benaderen. (www.criticalalignment.nl)

2003-HEDEN-PILATES heb ik geleerd door heel veel verschillende lessen te volgen bij verschillende mensen, o.a. in Engeland bij www.bodycontrolpilates.com en hier in Amsterdam. Verder ben ik hierin autodidact en heb inmiddels weer een heel andere persoonlijke benadering.

MEDITATIE: Ik mediteer zelf zoveel mogelijk, heb verschillende vormen beoefend waaronder Zen meditatie en Vipassana. Veel heb ik ook geleerd van osteopathe Corien Karssen, haar methode introspectie en tuning pas ik regelmatig toe tijdens de beoefening van yoga en meditatie. Deze specifiek op het lichaam gerichte aandacht vind ik persoonlijk een goede ondersteuning en leert me om yoga en meditatie rustig in te gaan. (http://weblog.lichaamsschool.nl/)

Tot slot natuurlijk de Alexandertechniek sinds 2007: Yoga op basis van de principes van de Alexandertechniek is een geheel andere manier om naar het lichaam te kijken en yoga te doen. Het verzacht, het leert je los te laten, eerlijk te zijn en zelf ervaar ik het als “een bijna ondraaglijke lichtheid” als ik hiermee bezig ben of een les volg. Het leert je kwetsbaar te durven zijn. Ik volg elke week 1 a 2 x een les en heb ook lessen gevolgd in Engeland en Griekenland. Ik ben zelf geen Alexandertechnieklerares maar ik raad iedereen aan om eens een les te volgen om te begrijpen wat ik hiermee bedoel. Je kunt hier meer lezen: www.nevlat.nl of http://atpraktijkbrouwersgracht.nl of google gewoon op Alexandertechniek.

Verder heb ik in mijn leven veel aan theater, kindertheater en acrobatiek gedaan en heb ik een lerarenopleiding Gezondheidskunde en Nederlands afgerond. Mijn lessen zijn dus levendig en speels te noemen, ik ben tenslotte een theatermens en niet het prototype van een uiterst  kalme yogalerares. Maar dat kun je zelf ervaren als je een lesje volgt. Op dit moment geef ik trouwens niet zoveel lessen. Ik ben bezig met de voorbereiding van verschillende workshops samen met Alexandertechniekleraar Stephan van Dijk en wil ook graag samen met Sinead Daly, een ervaren Yoga (Nidra) en hypnotherapeute workshops aanbieden rond beter slapen, ontspanning en meditatie. Omdat ik momenteel veel met kindjes werk in de bibliotheek en daar steeds meer interesse in krijg, overweeg ik de mogelijkheid om een bijzondere kids yoga training te gaan volgen.